Eπίσημο offline υλικό (Επιμέλεια Δ. Σοφράς)

Γράφω εδώ από το λογαριασμό μου τα σχόλια της ομάδας που ασχολήθηκε με επίσημο offline υλικό...

• Περιοδικό PC WORLD, Δεκέμβριος 2006
• Χειμαρρώδης λόγος από τον αρθρογράφο, ( του οποίου το όνομα δεν βρήκα) που τάσσεται ξεκάθαρα υπέρμαχος της πλήρους ελευθερίας του διαδικτύου, χωρίς να βλέπει έναν ήρωα ή μάρτυρα στο πρόσωπο του Τσιπρόπουλου. Γράφει σε τρίτο πρόσωπο, σατιρίζοντας το περιστατικό και αποφεύγοντας να δώσει υβριστικούς χαρακτηρισμούς στον μηνυτή Δ. Λιακόπουλο. Η πηγή γενικά είναι σαφής ως προς το θέμα που είναι η λογοκρισία. Τέλος, θεωρείται επίσημη πηγή και με εξειδίκευση σε θέματα ίντενετ και υπολογιστών, χωρίς ωστόσο να έχει ιδιαίτερα υψηλό prestige.

• Καθημερινή, 5/11/06, Αρθρογράφος: Λίνα Γιάνναρου
• Σίγουρα η Καθημερινή θεωρείται επίσημη πηγή και με κύρος. Εδώ το εξεταζόμενο θέμα δεν είναι τόσο η ελευθερία στο ίντερνετ όσο η σύλληψη Τσιπρόπουλου.
• Ξεκινάει, τονίζοντας έντονα την κραυγαλέα έλλειψη θεσμικού πλαισίου στην Ελλάδα για τον διαδικτυακό κόσμο. Εν αντιθέση με τον δημοσιογράφο της Ελευθεροτυπίας (Κ.ΚΥΡ-Ν.Μ), αναφέρει το ονοματεπώνυμο τόσο του μηνυτή όσο και αυτού που δέχτηκε τη μήνυση.
• Το άρθρο θα μπορούσε να πει κανείς ότι κατακλύζεται από τις απόψεις άλλων bloggers, που καταγράφονται κατά λέξη, όπως έχουν πρωτοεκφραστεί. Αυτή η παρουσίαση δηλώσεων ατόμων που λογικό είναι να υποστηρίζουν τον Τσιπρόπουλο, δίνει στο εν λόγω άρθρο μια έντονη απόχρωση ότι γέρνει μόνο προς τη μία πλευρά.
• Οι δύο σημαντικότερες δηλώσεις που συναντά κανείς εδώ είναι αυτές δύο δικηγόρων, που είναι παράλληλα και bloggers (Βλάχος-Σωτηρόπουλος). Ο ένας εκ των δύο (Βλάχος), δίνει στο θέμα της σύλληψης Τσιπρόπουλου μια άλλη προοπτική που έως τότε δεν φαίνεται να είχε παρουσιαστεί από τις λοιπές δημοσιεύσεις του τύπου. Χαρακτηρίζει την ενέργεια της σύλληψης αντισυνταγματική, καθότι ο νόμος αναφέρεται σε ανθρώπους που κατέχουν τη δημοσιογραφική ιδιότητα, την οποία ο κος Τσιπρόπουλος φυσικά και δεν έχει.

• Εφημερίδα Κέρδος, 3/11/06
• Ειλικρινά, δεν γνωρίζω που πρόσκειται πολιτικά το «Κέρδος», αλλά σίγουρα αυτός που έγραψε το συγκεκριμένο άρθρο είναι πασοκτζής. Χωρίς να θέλω να πω κάτι με αυτό. Απλώς το αναφέρω για να μπορέσουμε να προσανατολιστούμε ως προς την οπτική του γωνία. Πρόκειται για ένα φτωχό σε περιεχόμενο άρθρο, που απλά παρουσιάζει κατά λέξη τις δηλώσεις όλων των στελεχών του Πασοκ που τοποθετήθηκαν δημόσια για το ζήτημα της σύλληψης Τσιπρόπουλου. Η πηγή χαρακτηρίζεται ως επίσημη.
  

• Καθημερινή, 1/11/06, Αρθρογράφος: Πάσχος Μανδραβέλης
  
• Σε αντίθεση με το άρθρο της Λίνας Γιάνναρου που δημοσιεύτηκε τέσσερις μέρες μετά από την ίδια εφημερίδα, ρίχνει το βάρος κυρίως στο ζήτημα της ελευθερίας του διαδικτύου και όχι σε αυτή καθαυτή τη σύλληψη Τσιπρόπουλου. Λογοκρίνει τη σύλληψη από την πλευρά της ανελευθερίας που σε ορισμένα θέματα έχει διαποτίσει το θεσμικό κομμάτι της χώρας μας. Και χρησιμοποιεί έξυπνα παραδείγματα, όπως αυτό της σύλληψης του περιπτερά για να δώσει έναν χαρακτήρα χιούμορ στο γεγονός.
• Προσπαθεί να αναδείξει τη σύγχυση που υπάρχει στο πως οι τρεις εξουσίες της χώρας συντονίζονται και πράττουν, μέσα από μια πετυχημένη αντίθεση που δείχνει ακριβώς αυτό το πράγμα. Από τη μία πλευρά παραθέτει τα γεγονότα με χρονική σειρά μαζί με τα λεγόμενα του Τσιπρόπουλου και από την άλλη τις δηλώσεις Καραμανλή στο παγκόσμιο Φόρουμ.
• Όπως όμως αναφέρει ο Μανδραβέλης, κανένα από τα ερωτήματα δεν έχει αρθεί σχετικά με το γιατί επιλέχθηκε η δημοσιοποίηση του συμβάντος μόλις τρεις ημέρες πριν την έναρξη του παγκόσμιου Φόρουμ στην Αθήνα.

• Ελευθεροτυπία, 31/10/06, Αρθρογράφος: Κ.ΚΥΡ-Ν.Μ
• Σ’ ένα άρθρο που δεν χρησιμοποιεί καθόλου links, ακόμα και σε δύο τρανταχτές περιπτώσεις( “Inquirer” και “The Register”), τίθεται για ακόμα μια φορά το ερώτημα του γιατί η δημοσιοποίηση της σύλληψης Τσιπρόπουλου έγινε 5 μήνες μετά. Το σημαντικό είναι ότι ο γράφοντας εδώ μόνο στο τρίτο πρόσωπο αρθρογράφος, γενικά κρατάει μια ουδέτερη στάση και αποφεύγει να ονομάσει τον συλληφθέντα. Παρόλα αυτά ανήκει και αυτός στις επίσημες πηγές, χωρίς ωστόσο να είναι σαφής ως προς το θέμα.
• Επιπλέον, υποστηρίζει ο αρθρογράφος ότι ο μη ονομαζόμενος Τσιπρόπουλος δεν κατηγόρησε τις αρχές. Στην πραγματικότητα, ενώ ο Τσιπρόπουλος παραδέχτηκε ότι όλα έγιναν νομότυπα, ωστόσο δεν παρέλειψε να κατηγορήσει τον εισαγγελέα για τη δίωξη που ασκήθηκε εναντίον του.

• Συνέντευξη Τσιπρόπουλου στον Παναγιώτη Ανδριανέση της «Ναυτεμπορικής»
  
• Ο Τσιπρόπουλος, σε αυτή τη μοναδική συνέντευξη του σε off-line ελληνικό τουλάχιστον μέσο, δίνει αιτιολόγηση σ’ ένα συνεχές ερώτημα. Γιατί συνέπεσε η δημοσιοποίηση του γεγονότος με το Παγκόσμιο Φόρουμ.
• Η απάντηση του είναι ότι περίμενε να δει από νομικής πλευράς ποια θα ήταν η κατηγορία εις βάρος του, έτσι ώστε να μην εκτεθεί. Δηλώνει ότι ούτε καν είχε στο μυαλό του το Φόρουμ, απλά κάτι είχε ακούσει για αυτό και ορκίζεται ότι η χρονική στιγμή της δημοσίευσης δεν ήταν εσκεμμένα επιλεγμένη.
• Η πηγή είναι επίσημη και το θέμα σαφές. Ο ίδιος ο συλληφθέντας εξιστορεί και αναλύει το χρονικό της σύλληψης του μαζί με τα μεθεόρτια και τις συνέπειες της.
• Το παράδοξο εδώ είναι ότι ενώ στο σύνολο των blogs, των φόρουμ, των chat rooms και όσων τελικά ασχολήθηκαν με το θέμα έστω διαδικτυακά, ο Τσιπρόπουλος παρουσιάζεται ως ήρωας και μαχητής που θυσιάστηκε στον αγώνα για την ελευθερία της έκφρασης λόγου.Από την άλλη πλευρά, ο ίδιος ο Τσιπρόπουλος, παρουσιάζει τον εαυτό του ως θύμα μιας παρανοϊκής νομοθεσίας που τον οδήγησε στην οικονομική καταστροφή και όχι μόνο. Βλέπουμε τον Τσιπρόπουλο σε μια αρκετά πεζή έκφραση του ανθρώπου που ένα γεγονός τον έκανε γνωστό στα πέρατα του κόσμου. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Τσιπρόπουλος ποτίστηκε μαζί με τον μαϊντανό, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι η γλάστρα της ιστορίας.

• Περιοδικό «Τρίτο Μάτι»
• Τα θέματα που σε κάθε του τεύχος το εν λόγω περιοδικό παρουσιάζει και αναλύει δεν συνάδουν τόσο πολύ με ζητήματα λογοκρισίας. Όπως χαρακτηριστικά αυτοαποκαλείται, περιοδικό «Έρευνας». Το Τρίτο Μάτι έχει σε κάθε τεύχος μια στήλη με τον τίτλο «Το πρόσωπο του μήνα», αναφερόμενο στο τεύχος Δεκεμβρίου στον Τσιπρόπουλο. Παρόλα αυτά το άρθρο επικεντρώνεται στο ζήτημα της λογοκρισίας στο ίντερνετ και αφήνει κάπως σιωπηλά στην άκρη τον Τσιπρόπουλο και τη σύλληψη του. Αυτός πάντως που κάποιος εύκολα μπορεί να διακρίνει είναι η επιδεικτική αγνόηση του ονόματος του μηνυτή Δ. Λιακόπουλου.